Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου, 2026

Χάρτης Πανσελήνου με συντεταγμένες Αθηνών

Χάρτης Πανσελήνου μηδενική μοίρα Κριού

Αυτή είναι η Πανσέληνος που φωτίζει αυτό το  «δεν πάει άλλο». Ολοκληρώνει κάτι. Που μας εξωθεί να  αλλάξουμε συνειδητά, και να δούμε τι και πως δημιουργούμε, πως δίνουμε και παίρνουμε αγάπη.

Που ζητά να αποφασίσουμε με την ψυχή μας, με την αλήθεια μας που έχει και την ευάλωτη πλευρά της, να δώσουμε χώρο και να αντιληφθούμε που βάζουμε στην άκρη τις προσωπικές μας ανάγκες, το φώς μας, που υποβιβάζουμε τον εαυτό, προς χάριν της ασφάλειας, της βολής ή δεσμεύσεων, ή και ρόλων που παίζουμε για άλλους.  Η ροή των φώτων είναι κάπως μπλοκαρισμένη από τον Κρόνο στους Ιχθύς, που έχει πλέον φτάσει στο ως εδώ και μη παρέκει ή επείγεται να ολοκληρώσει κάτι.  Αλλά και ρυθμίσεων, και δημιουργικών κινήσεων, σε αυτό το κάτι που κάνουμε, που δεν παραδεχόμαστε, ή που απαιτούμε χωρίς να γνωρίζουμε ή να ασχολούμαστε με τις λεπτομέρειες ή την άλλη πλευρά, σε τρόπους και δεσμεύσεις, και εξακολουθούμε να κάνουμε και δεν έχει φτάσει ή δεν είναι εκεί που ακόμη θέλουμε. Περίοδος ευαισθησίας και ευθιξίας. Είναι επίσης περίοδος διορθώσεων αλλά και στιγμή που θα οδηγήσει σε μια μεγάλη αλλαγή, από πράγματα που κουβαλάμε ή υπομένουμε, και  καταστάσεις που πλέον έχουν ξεφτίσει, ή δεν αντέχουμε να κουβαλάμε σιωπηρά. Όλα όσα αναβάλουμε. Είναι περίοδος να πούμε όσα δεν έχουμε πει, να δείξουμε αυτά που έχουμε συλλέξει στον χρόνο, έργο, σκέψεις, συναισθήματα, εμπειρίες, να διορθώσουμε τα σπασμένα. Μπορεί να κυριαρχήσει τάση πεσιμισμού, ανάγκη για περισυλλογή, και πιθανές παρεξηγήσεις ή μια κόπωση από ευθύνες και θέματα που δεν δείχνουν πρόοδο. Προσοχή στην σωματική υγεία, -το  σώμα θα εκφράσει ό,τι δεν λέγεται ή δεν έχουμε φροντίσει.

Γυρίζουμε σιγα-σιγα σελίδα. Πως αυτό μπορεί να γίνει με περισσότερο προσωπικό και αυθεντικό αποτύπωμα; Το ‘έργο’ είναι σαν δράμα, που έχει εσωτερικευθεί στον χρόνο, δεν έχει εκφραστεί ή εκτονώνεται αποσπασματικά και εκρηκτικά. Κάποια τα υπομένουμε, τα αντιμετωπίζουμε. Θέλουμε διάλειμμα. Έχουμε ανάγκη από χαρά, και έκφραση. Τα συναισθήματα είναι πολύ πιθανόν να βγουν στην επιφάνεια και να γίνουν και θύελλα ή και με χιούμορ. Πως λαμβάνουμε και εσωτερικεύουμε, πως συντονιζόμαστε με τις εξωτερικές αλλαγές, τις σχέσεις με την ομάδα, τις φιλίες, την ανάγκη για επιβεβαίωση. Πως το περιβάλλον ανταποκρίνεται και υποστηρίζει αυτό που βιώνουμε; Πως το περιβάλλον περιμένει από εμάς να ανταποκριθούμε, και τι παραχωρήσεις ή θυσίες γίνονται μέσα σε αυτή την διαδικασία; Τι αρκεί και τι δεν αρκεί; Τι μας ξαφνιάζει; Ο κύκλος ξεκίνησε στις 18 Ιανουάριου, με βασική θεματική την έλλειψη στήριξης, την δομική ανεπάρκεια, και τα συστήματα γύρω μας ή σε ψυχολογικό και άλλο επίπεδο που έδειξαν προβλήματα αλλά  και παραβιάσεις, και παθογένειες. Η δυσκολία του Κρόνου στους Ιχθύς που από το 2023 ολοκληρώνει την διέλευσή του σε αυτό το ζώδιο, είναι να αφεθεί στην ροή, και στην πίστη. Αναζητά την πίστη, την ασφάλεια σε ένα σύστημα, μια δομή (συνήθως λόγω πρώιμων οικογενειακων θεμάτων ή καταβολών ή πνευματικών κατευθύνσεων) που ταυτίζεται με πολλές θυσίες, ένα ιδανικό, αλλά και μια ανάγκη να ελέγξει το ανεξέλεγκτο, ενώ χρειάζεται παράλληλα να μάθει να εμπιστεύεται την ροή και να κτίσει μια ολιστική ματιά παντρεύοντας την ύλη με το πνεύμα, να διδάξει κάτι. Να σχοληθεί και με τις λεππομέρειες για την εξυγίανση της ζωής. Η ιστορία και η συλλογική μνήμη, όλα τα σύμβολα συναντιούνται στην περιοχή των Ιχθύων. Για να ξεπεράσει κανείς εμποδία με αυτήν την θέση ή προβλημάτα απαιτεί να διαπαραγματευτεί την σχέση μεταξύ και πνευματικού και υλικού, να μάθει να παντρεύει τα δύο. Να δημιουργήσει ένα έργο χωρίς πόρους, να κτίσει ένα όνειρο επειδή το πιστεύει, να εμπιστευθεί πως θα έρθει η κατάλληλη στιγμή, να μην είναι συνεχώς σε μια πραγματικότητα τόσο οργανωμένη στο ιδανικό, όπου δεν αφήνει τίποτε να συμβεί εκτός προγράμματος. Που στερεί την ισορροπία στη καθημερινή ζωή. Το όνειρο υπάρχει και στο κενό, στο διάλειμμα, στην παύση. Εκεί όπου δεν εξαντλει τα πάντα αναζητώντας λύσεις ή πόρους σε ό,τι είναι αποδεδειγμένα κατοχυρωμένο, σε αυθεντίες, σε αυτό που προσδοκά, προκειμένου να γιατρέψει την έλλειψη πίστης στο δικό του όραμα, όνειρο ή φαντασία και δημιουργικότητα.  Να μην ζητά να ορίσει ή να ελέγξει αυτό που δεν ορίζεται, αλλά να μην σταματά να το στοχάζεται και να το μελετά. Να μάθει να αποδέχεται άλλες διαστάσεις και πτυχές στην πνευματικότητα, τις ιδέες του, στην ευαισθησία και την τρωτότητα, -πέρα από τα δικά του βιώματα. Να δίνει ή να ζητά βοήθεια με απλούς τρόπους, χωρίς να περιμένει τον ιδανικό τρόπο. Να αναλαμβάνει ευθύνη για το λάθος του, και να δείχνει την τρωτότητα και ευαισθησία του, χωρίς ενοχή. Το μάθημα της θέσης και διέλευσης, είναι να δείχνουμε ευαισθησία και για τα μικρά και καθημερινά, όχι μόνο για τις μεγάλες ιδέες και οράματα, να μην οργανώνουμε την πραγματικότητα με τόσο ιδεαλιστικό ή σχολαστικό τρόπο, ώστε να θυσιάζουμε την προσοχή ή να απαξιώνουμε αυτό που θα ενισχύσει μια απλή χειρονομία ή θα λύσει ένα μικρό πρακτικό θέμα. Μέσα στον κύκλο αυτό που κορυφώθηκε σήμερα, κληθήκαμε να αναζητήσουμε μοτίβα φροντίδας και ανταπόκρισης εκτός πλαισίων κανονικότητας. Βγήκαμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έξω από τα συνήθη πλαίσια της καθημερινότητας και των εξελίξεων γύρω μας. Ίσως κάναμε κάτι διαφορετικά. Αναμετρηθήκαμε με αυτό που χάσαμε ή δεν λειτούργησε σωστά. Με αυτό που λείπει στον δικό μας κόσμο ή στον κόσμο γύρω μας. Μπορεί να δοκιμάσαμε και μια άλλη προσέγγιση. Αυτή η ενέργεια ξεσπά και εκτονώνεται σταδιακά, ή λέει άλλαξε τρόπο, άλλαξε στάση, κάνε μεταρρυθμίσεις.

Όλα αυτά είναι και κάπως παλιά, δεν είναι καινούργια, πάνε πολύ πίσω στο παρελθόν. Το γεγονός και κάθε γεγονός, ακολουθεί ένα νήμα και μια πορεία, έχει μια πηγή αναφοράς και μια αφετηρία, και είναι περίπλοκη και γεμάτη αναμνήσεις και ψήγματα από μυριάδες πράγματα που έχουμε συλλέξει, ανεξάρτητα αν το βιώνουμε ως συμβάν στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Η ενέργεια είναι συγκεντρωμένη στον Υδροχόο, (τι σημαίνει πρόοδος, τι αλληλεγγύη, τι σκεφτόμαστε πως πρέπει ή μπορεί να αλλάξει, και πως το οργανώνουμε;).  Το πέρασμα από την κρίση μέσα από τον Πλούτωνα, μας άλλαξε, άλλους λίγο άλλους περισσότερο, άλλους τους τοποθέτησε σε λάθος στιγμή σε χρόνο και σε τόπο με αμετάκλητες συνέπειες, άλλους με δική τους ευθύνη, τους ώθησε να ξεκαθαρίσουν και να δούν βαθύτερα τι τους ωθεί ή τους απωθεί, τους φαίνεται παράξενο, και να αναρωτηθούν, άλλους να συνειδητοποιήσουν (τα σενάρια είναι πολλά) και κάπως ήρθαμε σε επαφή με κάτι αναπόφευκτο, πιο σκιερές πτυχές του εαυτού, συναισθήματα, ξεκαθαρίσματα, διεισδύσαμε στα βάθη της ψυχής και του νού, ίσως αναζητήσαμε βοήθεια ή τόνωση ή την δώσαμε σε άλλους,  -όλα εκδοχές του Πλούτωνα και της Νέας Σελήνης στην αναιρετική Αιγόκερου, και τώρα οι πλανήτες-ενέργειες οδηγούνται σε καθοδικό τετράγωνο με τον Ουρανό μέσα από μια Ηλιακή Έκλειψη (πύλη), στις 17 Φεβρουαρίου που μας αφυπνίζει και μας ζητά να αλλάξουμε τρόπο, να κλείσουμε έναν κύκλο, ένα έργο, ένα θέμα, μια εμπειρία, έναν τρόπο να υπάρχουμε, μια στάση, από το παρελθόν (2007 ίσως και πολύ παλιότερα). Φορτισμένη ατμόσφαιρα και με υπερένταση, πολλές ιδέες, αίσθημα επείγοντος αλλά και ενδιαφέρον. Πάντα υπάρχουν και αρνητικά και θετικά, πως τους δίνουμε αξία, πως τα επικοινωνούμε, πως  κάνουμε κάποιες μεταρρυθμίσεις και τι πλέον μας συνδέει ή πρόκειται να μας επανασυνδέσει, μέσα από μια νέα οπτική, μια πιο πειραματική προσέγγιση σε σχέση με ό,τι έχουμε στην καρδιά μας, και θα θέλαμε για μας. Με τι ταυτιζόμαστε; Με τι όχι πλέον; Ο άξονας Λέοντα-Υδροχόου μιλά για το πως δίνουμε και παίρνουμε αγάπη, αλλά και την ακεραιότητα – σε σχέση με τον Κρόνο (μισο και εναμιση τετράγωνο), και ο Άρης σε αντιπαραλληλία με τον Ουρανό, διαπραγματευόμαστε ζητήματα ταυτότητας, αυτονομίας, τόλμης, προσαρμογής του παλιού με το νέο, της ανάγκης για επιβεβαίωση ή και σεβασμό, και της καινοτομίας, όπως και της πρόκλησης ή της αμφισβήτησης. Την ανάγκη για χώρο σε συλλογικό, φιλικό, επαγγελματικό, προσωπικό ή νοητικό/πνευματικό πλαίσιο. Πρώτα ο Ερμής, η Αφροδίτη, ο Ήλιος και ο Άρης οδεύουν στο κλείσιμο του τρέχοντος σεληνιακού κύκλου σε μια συνομιλία με τον Ουρανό επι της Γής. Επιταχύνουν εξελίξεις, αποκαλύψεις, συνειδητοποιήσεις, αναδεικνύουν αμφιλεγόμενα θέματα κοινωνικά, συλλογικά, σε ιδέες και απόψεις, σχέσεις, τα βγάζουν όλα στη φόρα, προκαλούν ξαφνιασμα στον τρόπο ανταπόκρισης, και φέρουν μια ενέργεια εγρήγορσης ή μια ανάγκη να ξεβαλτώσουμε να κάνουμε ένα διάλειμμα, να δούμε τα πράγματα αλλιώς. Αν δεν έχουμε κατά νου κάτι από αυτά θα ξεβολευτούμε από τις εξωτερικές συνθήκες και θα χρειαστεί να πάρουμε θέση. Ποια θέση θα πάρουμε; Οι ενέργειες αυτές προτρέπουν να στοχαστούμε τι εσωτερικά είναι αυτό που δεν λειτουργεί πλέον, στο οποίο αντιστεκόμαστε, ή επιμένουμε, να δούμε τα σωστά και τα λάθη, να ασχοληθούμε με έννοιες, αξίες και ιδέες, όπως και να πειραματιστούμε, ή να εκπλαγούμε. Μπορεί και θετικά και αρνητικά.  Αν το βιώσουμε αποκλειστικά σαν κάτι έξω από εμάς, τότε αυτό μας παρακινεί να δούμε κάποιες προσκολλήσεις, τι έχουμε αναιρέσει από την πιο ανεξάρτητη και δημιουργική μας φύση, γιατι περιμένουμε κάτι συγκεκριμένο από τους άλλους και ποια είναι η εικόνα που έχουμε κτίσει για εκείνους, ή γιατι όταν πραγματικά κάτι δεν μας αρέσει, δεν το εκφράζουμε, γιατι δεν αμφισβητούμε κάποια πράγματα,  γιατι μένουμε σε καταστάσεις που είναι μέσα στην αστάθεια και έλλειψη στόχου και δημιουργικότητας, προκειμένου να λάβουμε το ελάχιστο ή να περιμένουμε πως κάτι θα βελτιωθεί επειδή επιδείξαμε αντοχή. Αυτό δεν θα είναι εύκολο, όμως θα μας οδηγήσει σταδιακά σε μια πιο ειλικρινή σχέση με  την ψυχή και τον εαυτό, (Σελήνη στον Λέοντα) που θα απαιτήσει να απομακρυνθούμε και από τα γνώριμα.   Κάτι ετοιμάζουμε, κάτι ετοιμάζεται, κάτι εκτονώνεται, -δημιουργικό, επαγγελματικό, οικονομικό, προσωπικό που χρειάζεται να το προσεγγίσουμε και με αίσθημα χρέους και ευθύνης, αλλά και μια διαφορετική ματιά, δείχνοντας μας τι έχει φθαρεί, τι έχουμε ξεπεράσει, και που έχουμε αντλήσει τα μαθήματα και την εμπειρία, που θα μας οδηγήσουν σε μια νέα αρχή , μια νέα προσέγγιση. Είναι μια στιγμή, να προχωρήσουμε σε πράξεις και αλλαγές που θα μας επιτρέψουν μια καλύτερη εκδοχή της ζωής και της σχέσης με τον εαυτό μας. Η πανσέληνος μας δείχνει κάτι που έχει τελειώσει ή έχει δείξει την συνολική του εικόνα. Κυρίως φωτίζει, το τι πρέπει ή αισθανόμαστε πως χρειάζεται να γίνει διαφορετικά. Μπορεί και να το δραματοποιούμε. Η ανάγκη να ασχοληθούμε και με δικά μας πράγματα, δημιουργικά και προσωπικά είναι έντονη. Οι σχέσεις δεν αντέχουν άλλο το ψέμα, τις δικαιολογίες, την ψυχρότητα, την ανάγκη για συνεχή επιβεβαίωση ή την στασιμότητα. Ψυχολογικά έχουμε ανάγκη από ανάσες, χιούμορ και χαρά, να βιωθεί το συναίσθημα μέσα από την ζωή και να αποκτήσει περισσότερο νόημα. Να συναντηθούμε κάπου -με όσους και όσα μας ενδιαφέρουν, και να πάμε στην πηγή -την φύση, το σώμα, την δημιουργία, τα απλά πράγματα, την αίσθηση εκείνη που μας ζωντανεύει, γιατί ο κόσμος έχει γίνει τόσο πολύπλοκος. Αν είναι κάτι που ανακαλύψαμε πως μας έδωσε ζωτική ενέργεια, αυθεντικότητα και μας τόνωσε μέσα σε αυτόν τον κύκλο, παίρνουμε το μήνυμα να το συνεχίσουμε, να το οργανώσουμε και να το διευκρινίσουμε περισσότερο. Μέσα σε αυτό το πρίσμα, θα χρειαστεί να εξαιρέσουμε πολλά που ίσως φαίνονται καλά, ή μας βολεύουν, αλλά μπορεί και να μην είναι σε βάθος χρόνου. Κάνουμε αλλαγές στον τρόπο που αφιερώνουμε χρόνο σε όσα μας ενδιαφέρουν ή στην οργάνωση των δεσμεύσεων και υποχρεώσεων μας. Αν δεν αλλάξουμε συνειδητά, θα δημιουργήσουμε ρήξεις ασυνείδητα.

Είναι μια περίοδος που μας επηρεάζει όλους ιδιαίτερα, αλλά εγκυμονεί και κινδύνους αποπροσανατολισμού ή πολλών διασπαστικών επιλογών. Η Πανσέληνος αυτή ζητά να φροντίσουμε με ακαιρεότητα και να δώσουμε προσοχή σε ότι έχουμε δημιουργήσει, αγαπάμε και μας συγκινεί, να επιμείνουμε και να πιστέψουμε σε αυτό, όπως και να το μοιραστούμε με άλλους.

© Eleni Kostika, 2026