When Saturn meets Neptune

Featured

February 20th, 2026

The cave church of Aghios Nicholaos of Pouria – Skyros Island

From where do we build and draw faith?

Neptune is in the spotlight due to its definitive entry into Aries, and its conjunction with Saturn at 00 degrees Aries and 45′ (1st degree of Aries). What is a conjunction? A conjunction gives emphasis, unifies energies, it does not offer awareness. Awareness is manifesting through the opposition aspect (like the Full Moon). This particular conjunction is characterized as “historic” because it is rare. We do not have a recent previous one in this sign and at this degree of the sign, in order to make certain comparisons. It also preludes (converses) in time with two other planetary cycles of collective significance and development that are entering another area of expression (Uranus trine Pluto – Aquarius and Gemini) and Uranus sextile Neptune (Gemini–Aries) this year. This is particularly rare, and highlights that whatever begins now, affects us all, and within the next three to five years (until 2031), not only is here to stay, it will determine the evolution of the world, of coming generations, and of our reality, to a degree that we cannot really and fully conceive.

We are in a moment of envisioning, contemplation or completion and closure of chapters. In a moment of collapse of previous ideals, and creation of new ones. In a moment where our faith may be tested. How is this interpreted at the beginning of a Aries? (The Vernal Equinox point?- The point of equal light and darkness). How does this completion manifest in a new way, an initiative, a new environment. A new perspective. With a different stance that is called to evolve on what we define as ideal. Which is expressed in a new way and relates to our vital space, perhaps our own lived experience, or sense of identity.

When something is so close to us, we do not perceive it holistically so easily, it absorbs us, and gives us the impulse to do something about it. Boundaries may seem unclear. It is like the threshold of a door the exact moment we enter or depart, and that first step. We struggle to separate or discern what is coming or what will arise from it. This stirs up emotions, thoughts, courage, hope, and this step will have certain consequences -results in the future. The conjunction speaks of a trigger, a first manifestation. Something that nudges us to see things differently, to negotiate the moment with the totality. To perform a transcendence. It is like an embrace, of a farewell or of a critical meeting. Every new commitment, also speaks of a release of a previous one.

Continue reading

Όταν ο Κρόνος συναντά τον Ποσειδώνα

Featured

20 Φεβρουαρίου 2026

Υπόσκαφος Ναός Αγίου Νικολάου – Σκύρος

Απο που κτίζουμε και αντλούμε πίστη;

Ο Ποσειδώνας έχει την τιμητική του λόγω της οριστικής εισόδου του στον Κριό, και της συνόδου του με τον Κρόνο στην 00 μοίρα Κριού και 45′ (1η μοίρα Κριού). Τι είναι μια σύνοδος; Η σύνοδος δίνει έμφαση, ενοποιεί ενέργειες, δεν προσφέρει αντίληψη. Την αντίληψη την φέρει η όψη αντίθεσης (όπως η Πανσέληνος). Η σύνοδος αυτή χαρακτηρίζεται ‘ιστορική’ γιατί είναι σπάνια. Δεν έχουμε πρόσφατη προηγούμενη σε αυτό το ζώδιο και αυτήν την μοίρα του ζωδίου, ώστε να κάνουμε συγκρίσεις. Επίσης συντονίζεται (συνομιλεί) χρονικά και με άλλους δύο πλανητικούς κύκλους συλλογικής σημασίας και εξέλιξης που μπαίνουν σε άλλη περιοχή έκφρασης (Ουρανός τρίγωνο Πλούτωνας – Υδροχόος και Δίδυμοι) και Ουρανός εξάγωνο Ποσειδώνας (Δίδυμοι-Κριός). Αυτό είναι ιδιαίτερα σπάνιο, και αναδεικνύει πως ό,τι ξεκινά τώρα και μέσα στα επόμενα τρία-πέντε χρόνια (ως το 2031), όχι μόνο ήρθε για να μείνει, θα καθορίσει την εξέλιξη του κόσμου, επόμενων γενεών, και της πραγματικότητας μας, σε βαθμό που δεν μπορούμε να διανοηθούμε.

Δεν είμαστε σε στιγμή αντίληψης, είμαστε σε στιγμή οραματισμού, στοχασμού ή ολοκλήρωσης και κλεισίματος κεφαλαίων. Σε μια στιγμή κατάρρευσης ιδανικών, και δημιουργίας νέων. Σε μια στιγμή που η πίστη μας μπορεί να δοκιμάζεται. Πως αυτό ερμηνεύεται στην αρχή ενός ζωδίου. Πως η ολοκλήρωση αυτή εκδηλώνεται με έναν νέο τρόπο, μια πρωτοβουλία, σε ένα νέο περιβάλλον. Μια νέα οπτική. Με άλλη στάση και συμπεριφορά που καλείται να μετεξελίξει αυτό το οποίο ορίζαμε ως ιδανικό, και να εστιάσουμε σε ένα νέο ιδανικό.  Που δίνει μορφή σε κάτι, που εκφράζεται με νέο τρόπο και σχετίζεται με τον ζωτικό μας χώρο, το δικό μας ίσως βίωμα.  Όταν κάτι είναι τόσο κοντά σου, δεν το αντιλαμβάνεσαι σφαιρικά τόσο εύκολα, σε απορροφά, και σου δίνει την ώθηση να κάνεις κάτι γι αυτό. Είναι σαν το κατώφλι μια πόρτας την στιγμή που περνάς μέσα ή αποχωρείς, και κάνεις το πρώτο σου βήμα.  Δυσκολεύεσαι όμως να διαχωρίσεις ή να διακρίνεις, τι έρχεται ή τι θα προκύψει από αυτό. Αυτό προκαλεί συναισθήματα, σκέψεις, θάρρος, και θα έχει κάποιες επιπτώσεις, αποτελέσματα. Η σύνοδος μιλά για ένα έναυσμα, μια πρώτη εκδήλωση. Κάτι που σε σκουντά να δείς τα πράγματα διαφορετικά, να διαπραγματευτείς την στιγμή με την ολότητα. Να κάνεις υπερβάσεις. Είναι όπως η στιγμή μιας αγκαλιάς, ενός αποχαιρετισμού ή μιας κρίσιμης συνάντησης. Κάθε νέα δέσμευση, μιλά και για μια αποδέσμευση.

Ο Κρόνος συναντησε τον Ποσειδώνα, -δηλαδή πήγε προς αυτόν. Ο Κρόνος είναι ο τελευταίος ορατός πλανήτης με γυμνό μάτι (άρα αυτό το όριο της πραγματικότητας που αναγνωρίζουμε), και ο Ποσειδώνας είναι πλανήτης που δεν μπορούμε να δούμε με γυμνό μάτι. Που στεκόμαστε, για να ατενίσουμε την ολότητα. Αυτό έχει μια έννοια που αφορά την απόσταση και την θέση. Η απόσταση δείχνει το τι είναι σημαντικό για το συνολικό σχέδιο και η θέση, ο τρόπος που θα ανταποκριθούμε. Πνευματικά, δημιουργικά και ιδεολογικά εκδηλώνεται η όψη αυτή. Απο κάπου παιρνουμε απόσταση, και κάπου παίρνουμε θέση. Μιλά για όρια και υπέρβαση αυτών. Μιλά για μια μετάβαση, κάτι που ενοποιεί, συγχωνεύει ή διαλύει, και για κάτι που συγκροτεί, περιορίζει, δομεί, και είναι ρεαλιστικό. Ο Κριός διαπραγματεύεται ζητήματα αυτονομίας, πρωτοβουλίας, ύπαρξης, και ταυτότητας, απτών ορίων. ‘Όλα αυτά έχουν και θετικές και αρνητικές εκδοχές. Ο κύκλος αυτός μιλά για το κτίσιμο ιδανικών και ονείρων. Μέσα σε αυτά είναι ό,τι προυπάρχει, και ό,τι πιστεύουμε.

Στην έναρξη του κύκλου με αφορμή κάποιο γεγονός ή εμπειρία, είναι πιθανό να στοχαζόμαστε επάνω σε αυτά τα θέματα. Στο τι έχει κλεισει τον κύκλο του. Σε θέματα μιας νέα αρχής, σε κάτι που είναι σημαντικό για την επιβίωση, για το τώρα, και σε επίπεδο δομών και διακυβέρνησης για το σύνολο, το κοινό καλό. Μας καλεί σε μια ολιστική ματιά, ως προς την αυτονομία, την ταυτότητα, αυτό που χρειάζεται να υπερασπίσουμε στην ζωή, για συνέχεια και δημιουργία συνολικά.  

Continue reading