Άρης τετράγωνο Χείρωνας και Άρης αντίθεση Πλούτωνας
Από το Τραύμα στην Ριζική αλλαγή
Το τετράγωνο Άρη-Χείρωνα (Καρκίνος – Κριός) και η αντίθεση Άρη – Πλούτωνα (Λέων – Υδροχόος), είναι ενεργά μια παρατεταμένη περίοδο από τον Οκτώβριο του 2024 εώς το τέλος Απριλίου 2025 και λόγω της αναδρομής του Άρη από το ζώδιο του Καρκίνου και του Λέοντα οι συγκεκριμένες όψεις πραγματοποιούνται τρείς φορές. Οι σχέσεις και συνομιλίες των σωμάτων είναι πλούσιες σε συμβολισμό και λόγω της επανάληψης αναδεικνύουν και μας φέρνουν σε επαφή και ατομικά και συλλογικά, με τις θεματικές της πρωτοβουλίας, της απειλής, της διεκδίκησης, της πάλης, των επιθυμιών, της αυτονομίας, σε συνδυασμό με την τρωτότητα και τον κίνδυνο, αλλά και την αντίληψη των κρίσεων, φόβων ή ριζικών αλλαγών και της θέσης μας, σε σχέση με γεγονότα στο συλλογικό κομμάτι.
Μπορούμε να συνδέσουμε τις πλανητικές όψεις με την Αχίλλειο πτέρνα και τη Δαμόκλειο σπάθη μέσα σε ένα ευρύτερο νοηματικό πλαίσιο που περιγράφει τη μετατροπή των εσωτερικών αδυναμιών σε εξωτερικούς κινδύνους.
Πως η αδυναμία γίνεται αφετηρία της απειλής: Η Αχίλλειος πτέρνα συμβολίζει ένα κρυφό εσωτερικό ελάττωμα που μπορεί να φαίνεται ασήμαντο, αλλά, αν αποκαλυφθεί μπορεί να γίνει ο λόγος της πτώσης ή να μας καταστίσει ευάλωτους. Οι εσωτερικές αδυναμίες ενός ατόμου, μιας ομάδας, ενός συστήματος ή μιας κοινωνίας συχνά μένουν κρυφές μέχρι να εμφανιστεί μια κρίση που τις φέρνει στην επιφάνεια.
Πως η απειλή γίνεται αντανάκλαση της αδυναμίας. Η Δαμόκλειος σπάθη εκπροσωπεί την εξωτερική εκδήλωση του κινδύνου που προέρχεται από αυτή την αδυναμία. Όταν ένα σύστημα έχει μια εγγενή αδυναμία, αυτή σταδιακά ελκύει εξωτερικές απειλές. Το σπαθί παραμένει πάνω από το κεφάλι όσο η αδυναμία παραμένει μη επιλυμένη, δημιουργώντας μια διαρκή αίσθηση απειλής. Οι προσωπικοί μας φόβοι ή αδυναμίες, αν δεν αντιμετωπιστούν, συχνά μετατρέπονται σε εξωτερικά εμπόδια, είτε ως αυτοεκπληρούμενες προφητείες είτε ως ευκαιρίες που οι άλλοι μπορεί να εκμεταλλευτούν.
Το ίδιο συμβαίνει και σε κάθε σύστημα, πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό. Οι εσωτερικές αδυναμίες συχνά εκδηλώνονται ως εξωτερικοί κίνδυνοι, γιατί αυτό που είναι κρυμμένο στο εσωτερικό αργά ή γρήγορα αποκαλύπτεται και βρίσκει τρόπο να μας απειλήσει. Η σύνδεση της Αχίλλειου πτέρνας και της Δαμόκλειου σπάθης μας δείχνει ότι η πραγματική ασφάλεια έρχεται όχι από την αποφυγή εξωτερικών απειλών, αλλά από την αντιμετώπιση των εσωτερικών αδυναμιών. Η υπερδιόγκωση εξωτερικών απειλών μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός αποφυγής για να μην αντιμετωπίσουμε τις εσωτερικές μας αδυναμίες. Αυτή η στρατηγική μπορεί να είναι συνειδητή ή ασυνείδητη και εφαρμόζεται τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο και το βιώνουμε και το παρατηρούμε συνεχώς να ενδυναμώνεται και την περίοδο που λειτουργούν οι πλανητικές όψεις γίνεται όλο και πιο συνειδητό. Οι όψεις αυτές ανοίγουν και ξύνουν πληγές βαθύτερες.
Continue reading