
Εξορθολογισμός, ευθύνη και η συνείδηση του “να πράξουμε το σωστό”
20 Δεκεμβρίου 2017 – 23 Μαρτίου 2020 / 2 Ιουλίου – 17 Δεκεμβρίου 2020
Ο Κρόνος αρχετυπικά συμβολίζει ό,τι έχει να κάνει με την απτή πραγματικότητα, και τις δομές που την στηρίζουν, όπως και με τα όρια, τους κανόνες και τους περιορισμούς που διέπουν κάθε δομικό σύστημα είτε είναι θεσμικό ή έχει φυσική υπόσταση: οι κυβερνήσεις, η έννοια του κράτους, εταιρικά σχήματα, η κάθε μορφής εξουσία, οι ηγεσίες, τα κοινωνικά κριτήρια και οι θεσμοί, κτίρια σύμβολα, μνημεία, και το μυο-σκελετικό σύστημα του ανθρώπινου σώματος εκφράζονται από τον Κρόνο. Συμβολίζει επίσης τους πόρους, αλλά και την ιστορία και την εξέλιξη των γενεών. Η αντίληψη της συνέχειας και της διαχρονικότητας των πραγμάτων εξαρτώνται απόλυτα από τον χρόνο. Είναι ο κοσμικός χρονοκράτορας, που μετράει ό,τι κάνουμε μέσα από προσπάθεια και πράξη, μέσω του αποτελέσματος, αλλά δοκιμάζει και την αντιστοιχία επένδυσης χρόνου, προσπάθειας και ανταμοιβής. Μας θυμίζει πως οι πράξεις έχουν συνέπειες. Όπου δουλέψαμε μας ανταμείβει. Όπου χρειάζεται να δουλέψουμε περισσότερο μας περιορίζει. Όπως επίσης μας δείχνει και τα σημεία φθοράς σε ό,τι προϋπάρχει. Στο ζώδιο του Αιγόκερου, όπου ο Κρόνος έχει κυριαρχία του, η ενέργεια αυτή εκφράζεται μέσα από αυτο-πειθαρχία, κριτική διάθεση, αυστηρότητα, έλεγχο, ανάγκη να πράξουμε το σωστό, ακεραιότητα, συνέπεια, συντηρητισμό, ουσία, οργάνωση, σκληρή δουλειά, πρακτικό πνεύμα, και αίσθημα ευθύνης.
Η συνείδηση του “να πράξουμε το σωστό”
Ο μυθολογικός Κρόνος, ήταν ίσως και η πρωταρχική συλλογική θύμηση της αποκοπής του Ουρανού από την Γή. Ο Κρόνος ως θεότητα ήταν ο μικρότερος από τα αδέλφια του τους Τιτάνες, φιλόδοξος, και το αγαπημένο παιδί της μαμάς του Γαίας, που ανέλαβε την μεγάλη ευθύνη και έπραξε αυτό που του ζήτησε, δηλαδή εφάρμοσε το “σωστό’ αίτημα για την εκπλήρωση της ιστορίας του μύθου. Η Γαία όπλισε τον γιό της με ένα δρεπάνι, και αυτός υπάκουσε και με την σειρά του ευνούχισε τον πατέρα του Ουρανό, για να απελευθερώσει τα αδέρφια του από τον Τάρταρο. Αν αναλογιστούμε την πράξη του, έχουμε να κάνουμε με ένα έγκλημα που έπρεπε να γίνει ώστε να σωθούν τα αδέλφια του και να εξασφαλιστεί η έννοια της συνέχειας με άλλους όρους. Από την πράξη του αυτή χωρίς να το γνωρίζει, γεννήθηκε η Αφροδίτη, και οι Ερινύες. Η γέννηση της Αφροδίτης, θεάς της Ομορφιάς και της Αγάπης συμβολίζει και την πρώτη μετουσίωση των αξιών και της έννοιας της απόλαυσης του υλικού κόσμου, στην Ελληνική μυθολογία. Άρα ο Κρόνος και η Αφροδίτη έχουν μια έμμεση συγγένεια. Εδώ ο μύθος περιγράφει την αποφασιστική πράξη που εμπεριέχει ένα υψηλό τίμημα και που σηματοδοτεί μια νέα αρχή που ανατρέπει την προσδοκώμενη συνέχεια της ιστορίας, τουλάχιστον από την πλευρά του Ουρανού. Ο Κρόνος επιτυγχάνει μια δραστική παρέμβαση στην μέχρι τότε οργάνωση του κόσμου. Αλλάζει τους κανόνες. Ο Κρόνος ως μυθολογική θεότητα βασίλεψε τη λεγόμενη μυθική χρυσή εποχή, της σοδειάς και της συγκομιδής, ενώ επιτηρούσε την πρόοδο των ανθρώπων. Η λέξη σοδειά ετυμολογικά προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη είσοδος από το εις και οδός. Κάθε καρπός μιας προσπάθειας σηματοδοτεί και την χάραξη ενός νέου δρόμου. Και ο Κρόνος στον Αιγόκερω συμβολίζει ακριβώς αυτό. Την αλλαγή των κανόνων, και την είσοδο σε μια καινούργια εποχή. Ο μύθος ξεκάθαρα μεταφέρει το δίδαγμα πως κάθε πράξη έχει και συνέπειες, αλλά και πως η ιστορία έχει την τάση να επαναλαμβάνεται, ίσως όχι ακριβώς με τον ίδιον τρόπο. Η συνέχεια ήταν πανομοιότυπη, καθώς κυριεύτηκε και ο ίδιος από τους φόβους για την μοίρα του, κι έτσι άρχισε να καταπίνει τα παιδιά του για να αποφύγει να πάθει τα ίδια. Η γυναίκα του Ρέα, έσωσε τον Δία, ο οποίος τον εκθρόνισε και διαμοίρασε τον κόσμο στα τρία με τα αδέλφια του Άδη και Ποσειδώνα.
Ο πλανήτης Κρόνος λοιπόν στον Αιγόκερω, καθώς θα βρίσκεται στο πρώτο από τα δύο ζώδια της κυριαρχίας του, τον Αιγόκερω για τα επόμενα 2 χρόνια, θα εκφράσει με μεγαλύτερη άνεση και σαφήνεια όλους τους παραπάνω συμβολισμούς. Continue reading



